Maj 14, 2013

Opublikowany by | 0 Comments

Zasady przeprowadzania rozprawy

Zasady przeprowadzania rozprawy

Istnieje kilka zasad, zgodnie z którymi przeprowadzane są rozprawy sądowe. Te najważniejsze to przede wszystkim zasada jawności powstępowania, co oznacza, że dozwolona jest obecność publiczności (z kilkoma wyjątkami); zasada bezpośredniości, polegająca na tym, że sąd bezpośrednio zapoznaje się z dowodami, przesłuchuje świadków, przeprowadza oględziny; zasada ustności, oznacza, że postępowanie nie odbywa się za pośrednictwem dokumentów ale przez wypowiedzi zainteresowanych osób oraz zasada równości stron, polegająca na tym, że obie strony mają prawo do zgłaszania wniosków i żądań. Poza tymi podstawowymi, nadrzędnymi zasadami, sąd kieruje się podczas prowadzenia rozprawy także innymi. Jak już zostało wspomniane, rozprawy są jawne więc dozwolona jest obecność publiczności. Warto jednak pamiętać, że mimo to nie każdy może w rozprawie uczestniczyć. Ten przywilej przysługuje tylko osobom pełnoletnim, które nie są uzbrojone. W wyjątkowych sytuacjach sąd może zezwolić na obecność na rozprawie osobom niepełnoletnim. Na salę rozpraw nie zostaną wpuszczone także osoby, których stan nie licuje z powagą sądu. Sąd może również wyłączyć jawność rozprawy. Wtedy na sali mogą być obecne jedynie osoby biorące udział w postępowaniu oraz po dwie osoby wskazane przez oskarżyciela publicznego, oskarżyciela posiłkowego, oskarżyciela prywatnego a także przez oskarżonego. Kolejną sprawą, o której warto zapamiętać jest to, że przesłuchanie świadka nie może odbywać się przy obecności innych świadków, którzy nie zostali jeszcze przesłuchani. Kolejną zasadą jest by wszyscy obecnie w trakcie trwania rozprawy wstawali, kiedy są wchodzi i opuszcza salę rozpraw. Należy wstać również, kiedy sąd zwraca się do nas bezpośrednio. Wyjątkiem jest sytuacja, kiedy przewodniczący zwolni nas z tego obowiązku. Warto pamiętać o tych kilku zasadach a wizyta w sądzie nie będzie wówczas aż tak stresująca.

Więcej
Maj 14, 2013

Opublikowany by | 0 Comments

Wydanie wyroku na rozprawie

Wydanie wyroku na rozprawie

Jak doskonale wszyscy zdają sobie sprawę, po zakończeniu rozprawy, sąd udaje się na naradę a następnie niezwłocznie wydaje wyrok. Ogłoszenie wyroku można odroczyć ale tylko na czas nie przekraczający 7 dni. Co jednak powinno znaleźć się w każdym wyroku i jak wygląda jego ogłoszenie. Zgodnie z przepisami obowiązującymi w Polsce, każdy wyrok jest ogłaszany jawnie. Podczas jego odczytywania wszyscy obecni muszą wstać. Nie dotyczy to oczywiście sądu. Wyrok wydany w imieniu Rzeczpospolitej Polskiej powinien zawierać oznaczenie sądu, który go wydaje a także oznaczenie sędziów, ławników, protokolanta, oskarżyciela. Ponadto konieczne jest wskazanie miejsca i daty rozpoznawania sprawy i wydania wyroku. Następnym elementem, który powinien znaleźć się w wyroku jest wskazanie tożsamości oskarżonego oraz kwalifikacji prawnej czynu wraz z jego opisem. Po wskazaniu tych wszystkich informacji, następny element to rozstrzygnięcie sądu oraz wskazanie przepisów, jakich sąd użył by wydać wyrok. Oczywistą sprawą jest, że wyrok zawiera również decyzje sądu co do kary lub jej braku. Każdy wyrok musi być podpisany i ogłoszony publicznie. Jeśli wyrok ogłaszany jest nie podczas rozprawy, konieczne jest udostępnienie go publicznie. Dzieje się to poprzez złożenie odpisu wyroku na czas 7 dni w sekretariacie sądu. Oczywiście należy wówczas o tym poinformować, czyniąc wzmiankę w protokole posiedzenia. Możliwe jest złożenie wniosku o pisemne uzasadnienie wyroku i doręczenie go. Jest na to termin 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Wniosek taki składa się na piśmie. Sąd sporządza uzasadnienie wyroku w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli sprawa rozpatrywana na rozprawie była wyjątkowo zawiła sąd może przedłużyć ten termin na czas oznaczony. Uzasadnienie powinno wskazywać fakty jakie sąd uznał za udowodnione lub nie udowodnione oraz wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku.

Więcej
Mar 6, 2013

Opublikowany by | 0 Comments

Sting – Brytyjczyk w Nowym Jorku

Sting – Brytyjczyk w Nowym Jorku

Sting, a właściwie Gordon Matthew Sumner urodził się w Wallsend w 1951 r. Ma troje rodzeństwa, brata oraz dwie siostry. Został wychowany w tradycji katolickiej, ponieważ jego babcia pochodziła z Irlandii. Z pewnością jego sąsiedzi z robotniczej dzielnicy miasta nie podejrzewali, że za kilkanaście lat ten chudy, niski chłopiec stanie się gwiazdą światowego formatu a jego twórczość będzie inspiracja dla wielu ludzi. Niewiele jednak brakował, by świat nigdy nie poznał talentu Stinga. Po ukończeniu szkoły podstawowej, rozpoczął on naukę na uniwersytecie studiując filologię angielską. Na studiach nie wytrwał jednak zbyt długo, był więc zmuszony wrócić do Newcastle, gdzie pracował na budowie a następnie jako urzędnik oraz nauczyciel. Jednak już jako 26-latek, w 1977 r., wraz z dwoma kolegami Stewartem Copeland i Henrym Padovani założył rockową grupę The Police. Henry Padovani szybko został zastąpiony innym muzykiem – Andym Summersem. The Police wydali kilka albumów, zdobyli 6 nagród Grammy. Grupa zakończyła działalność w 1983 r. wraz z albumem Synchronicity. Mimo, że zespół reaktywował się w 1986 r., jego wznowiona działalność nie potrwała długo i Sting rozpoczął solową karierę. Już w 1982 r. nagrał singiel, który nastęnie znalazł się na ścieżce dźwiękowej filmu Syrop z siarki i piołunu, jednak oficjalna solowa płyta ujrzała światło dzienne w 1985 r. i nosiła tytuł The Dream of the Blue Turtles. Kolejne albumy wydawał w latach 1986-1988. Zyskał dzięki nim ogromną popularność. Lata 90. to kolejne albumy, które pokrywały się platyną zarówno w rodzinnej Anglii jak i w Stanach Zjednoczonych i utrwaliły gwiazdorski status Stinga. Z pewnością dla niektórych zagadką jest skąd wziął się pseudonim artysty. Otóż, podczas jednego z koncertów, które grał z Phoenix Jazzmen, pojawił się na scenie w koszulce w żółto-czarne pasy, co kolegom z zespołu skojarzyło się z trzmielem. Stąd też ksywka Sting czyli żądło.

Więcej