Lip 31, 2013

Opublikowany by | 0 Comments

Twórczość Adama Mickiewicza

Twórczość Adama Mickiewicza

Twórczość romantyków wielu uważa za rewolucyjną. Trzeba przyznać, że pokolenie romantyków wprowadziło do literatury wiele nowych pojęć i technik. Romantycy odwrócili się także od oświeceniowych tez literackich. W polskiej literaturze najbardziej jaskrawym przykładem literatury romantycznej jest twórczość Adama Mickiewicza.
Mickiewicz, jak wielu innych romantyków był postacią dość barwną. Pochodził z rodziny zubożałych szlachciców. Wychował się w dworku na Litwie. Obrazy wsi i natury niejednokrotnie pojawiały się w jego tekstach. Wystarczy tu wspomnieć choćby “Pana Tadeusza” który słynie z barwnych opisów natury. Natura jest też kluczowa w cyklu “Stepy Akermańskie”. Takie opisy mają na celu zobrazować piękno utraconego kraju. W innych utworach, jak na przykład “Lilije”, czy “Świtezianka” natura jest odwołaniem do folkloru. Tutaj właśnie pojawia się kolejny ważny motyw w twórczości Mickiewicza. Dla Mickiewicza inspiracją były ludowe opowieści i legendy. Dostrzegał w nich tajemnicę i niezwykłość, a często nawet grozę. Sztandarowym dziełem Mickiewicza ukazujące te cechy jest IV część dramatu “Dziady”.
Twórczość Mickiewicza stale jednak podlegała metamorfozom. W czasie działalności Mickiewicza Polska utraciła swoją niepodległość. Mickiewicz aktywnie działał w opozycji, tworząc choćby związki Filaretów i Filomatów. Został osadzony w więzieniu, a następnie zmuszony do emigracji. Osiadł w Paryżu. Tam poznał Andrzeja Towiańskiego i zainteresował się mesjanizmem. Filozofia ta okazała się mieć ogromny wpływ na dalszą twórczość Mickiewicza. Pierwszym dziełem, gdzie Mickiewicz przedstawił tę ideę była “Księga narodu i pielgrzymstwa polskiego”. Najważniejszym jednak dziełem pokazującym mesjanizm w pełnej krasie jest trzecia część “Dziadów”. Tam główny bohater, Konrad, wykrzykuje, iż Polska jest Chrystusem narodów. Ma to oznaczać, iż cierpienie i upadek Polski nie są bezcelowe. Polska odrodzi się i zjednoczy inne narody słowiańskie, które również w tamtym czasie utraciły niepodległość.

 

 

Więcej
Lip 29, 2013

Opublikowany by | 0 Comments

Język polski – czy rzeczywiście taki trudny?

Język polski – czy rzeczywiście taki trudny?

Chociaż Polacy nie za bardzo zdają sobie z tego sprawę, język polski uznawany jest na świecie za jeden z najtrudniejszych do nauczenia. Z pewnością ma to związek z nagromadzeniem wielu spółgłosek typu sz, cz, rz oraz trudną odmianą. Niedawno w internecie pojawił się również sondaż umieszczający nasz rodzimy język na szczycie listy najtrudniejszych języków świata. Czy jednak obcokrajowcy odrobinę nie przesadzają? W końcu polskiego nie sposób równać z językiem chińskim, arabskim oraz niemieckim. Prawdą jest jednak, że osoby, które porywają się na opanowanie języka polskiego nie będą miały łatwego zadania. Z pewnością minie wiele lat zanim opanują go na zadowalającym poziomie, pozwalającym na swobodną konwersację. Obcokrajowcy tłumacząc się, dlaczego tak wiele trudności sprawia im opanowanie języka polskiego wymieniają przede wszystkim trudną wymowę, ortografię oraz niezwykle złożoną gramatykę, która posiada wiele wyjątków. Co zabawne, rzadko kiedy uczący się mogą liczyć na pomoc Polaków, ponieważ okazuje się, że również nasi rodacy często mają problem z językiem. Polski zawiera tak wiele wyjątków, zasad, regułek, że nie każdy jest w stanie je zapamiętać raz używać ich w codziennym życiu. Od kilku lat zalewa nas więc fala zaświadczeń o dysleksji, dysortografii i tym podobne. Uczniowie w szkołach nie radzą sobie z językiem polskim, robią koszmarne błędy, nie tylko ortograficzne ale także stylistyczne, gramatyczne. Czy jednak to naprawdę język przyprawia takich trudności? Czasami wystarczy usiąść, przeczytać kilka książek, zastanowić się i spróbować zrozumieć zawiłości tego języka, by nie sprawiał on większych trudności. Naprawdę warto, ponieważ język polski jest coraz bardziej ceniony na arenie międzynarodowej, zwłaszcza, że Polska leży w samym środku Europy co ma w obecnej sytuacji politycznej niezwykle istotne znaczenie.

Więcej
Lip 5, 2013

Opublikowany by | 0 Comments

Nauka podstawą sukcesu

Nauka podstawą sukcesu

Człowiek całe życie się rozwija, czy tego chce czy też nie. Każdy z nas walczy o przetrwanie, jedni robią to za pomocą wiedzy zdobytej w szkole, inni bazują na swoim doświadczeniu. W obu przypadkach jednak główną rolę odgrywa nauka. Jest ona częścią każdej kultury. To właśnie dzięki niej możliwy był i nadal jest rozwój świata. Obecnie nadane są nauce przeróżne formy, począwszy od lekcji w szkole, podręczników, wielkich encyklopedii, aż po mas media, które kształtują światopogląd wielu ludzi. Osoby zajmujące się przekazywaniem jakiejkolwiek wiedzy muszą poczuwać się za nią odpowiedzialni, gdyż tylko mogą informować o istnieniu sprawdzonych faktów. Profesor nie może przekazywać swoim studentom nieprawdy, gdyż mija się to z pierwotnym celem nauczania. Początkowo nie wszystka wiedza miała swoje potwierdzenie, gdyż człowiek jej po prostu nie posiadał. Wraz z rozwojem świata ludzie zaczęli coraz bardziej interesować się otaczającymi ich zjawiskami. Właśnie dzięki ciekawości i chęci zdobywania wiedzy, obecna nauka jest tak bardzo rozwinięta. Wiele chorób, które kiedyś były nawet trudne do rozpoznania, jest teraz całkowicie wyleczalna. Życie człowieka zostało znacznie ułatwione. Obecnie można nawiązać kontakt z osobą będącą na końcu świata już w kilka sekund, natomiast dawniej przesłanie listu trwało tyle co rejs statkiem po morzu. Nauka nie musi się nikomu kojarzyć tylko z długim siedzeniem w szkolnej ławce, wkuwaniem wielu stron podręcznika. Niestety z pewnością każdy kto jest w szkole tak uważa. Nauka to przede wszystkim zdobywanie wiedzy na temat funkcjonowania całego świata, ułatwiania życia poprzez tworzenie nowych możliwości rozwoju kulturalnego i zawodowego. To ona sprawia, że można zaspokoić swoje zainteresowanie sztuką, literaturą, techniką. Prowadzi do rozwoju technologii mogących przyczynić się do leczenia chorób, szybszej metody komunikowania się.

 

Więcej
Lip 4, 2013

Opublikowany by | 0 Comments

Co oznaczają funkcje społeczne?

Co oznaczają funkcje społeczne?

Żeby odpowiedzieć sobie na pytanie czym są funkcje społeczne powinniśmy najpierw wyjaśnić znaczenie systemu społecznego. Jest on całokształtem funkcji, wzorców, sposobów zachowania, które są społecznie akceptowane i obowiązują w danym społeczeństwie lub grupie ludzi. Funkcja społeczna jest definiowana jako własność elementu tegoż systemu, która ma pozytywny zazwyczaj wpływ na jego funkcjonowanie. Zastanówmy się kto może pełnić funkcje społeczne? Bez wątpienia będą to: grupa ludzi, jednostka ale też organizacja w ramach różnorakich struktur społecznych, w których ich elementy mają przypisane role społeczne. W systemie społecznym istnieją dwa rodzaje funkcji: funkcje jawne oraz funkcje ukryte. Pojęcie funkcji jawnej wprowadził do socjologii Robert Merton. Oznacza ono część konsekwencji działań, które są obiektywne i przyczyniają się do adaptacji albo modyfikacji systemu społecznego. Działania te są zamierzone i rozpoznawane przez osoby, które zajmują oznaczone pozycje w tym systemie społecznym. Kryterium, jakie obowiązuje w przypadku funkcji jawnych i ukrytych to kryterium dostrzegalności. Czym zatem jest funkcja ukryta? Ona również została wprowadzona przez Roberta Mertona i określa z kolei część konsekwencji działań, które nie muszą być zamierzone i są nierozpoznawalne przez osoby, które zajmują oznaczone pozycje w tym systemie społecznym. Warto wspomnieć też o ty, że planowe działania systemu społecznego, które przyczyniają się do osiągnięcia celów w sposób pozytywny nazywane są eufunkcjami za to te, które te działania, które są negatywne nazywa się dysfunkcjami. Eufunkcje nazywa się inaczej funkcjami podtrzymującymi. Poprzez działania dysfunkcji system ulega deformacjom i ciągłym napięciom natomiast dzięki działaniu funcji te negatywne skutki są redukowane. Sprawia to, że system społeczny nigdy nie pozostaje niezmieniony.

Więcej